LOGO

Alam nyo ba na malakas ang pakiramdam ko? Madali kong malaman kung ang isang taong kausap ay magiging kaibigan o kaaway. Malakas ang pang-amoy ko sa ‘bullshit’ at isang bitaw pa lang ng linya ng taong kausap, alam ko agad kung seryoso ito sa sinasabi nya o kaya eh nananarantado lang.

At malakas akong makaramdam lalo na kapag iniisip ako ng isang tao.

Nararamdaman ko ngayon yan. May nakaka-miss sa akin. Hindi lang isa, madami sila.

Aminin nyo na.. MISS NYO NA AKO AT ANG MGA ENTRIES KO ANO????? DI BA? DI BA DI BAAAAAAAA??!!!!!!!!!!!!!

Kung totoo ang pakiramdam na ito, salamat.

Dahil miss ko na rin AKO (huhlols)

Kung nagkakamali naman ako, at ang totoo pala eh hindi nyo ako nami-miss… KFINE! HINDI KO NA KAYO BATI!

Possibly Related Posts:


Comments (30)

Ang tagal ko ng walang blog entry. Ang totoo nyan, ayoko na talaga mag-blog. Wala na ako gana.

Sa mga ilang taong nakausap ko na at nakilala ang tunay kong pagkatao, na napagkwentuhan ng mga experiences at kung anu-ano pa.. Isa lang ang sinasabi nila..

“Az! Ang tindi! Ang dami ng pinagdaanan mo pala talaga! Masyadong makulay ang mundo mo!”

Oo, makulay talaga ang mundo ko. At sa mga nag-aakalang ang dahilan ng aking pananahimik ay ang kawalan ng mga kwento at mga pangyayari sa buhay ko na gusto kong ibahagi sa mga interesadong maki-usyoso, nagkakamali kayo.

Makulay pa rin ang mundo ko. Marami pa ring kaganapan sa aking buhay, na kung gugustuhin kong karirin, eh panalo na entry at pagkaka-interesan  pa rin ng mga masugid kong taga-basa.

Pero kahit pa ituring ko na mistulang pintura ang lahat ng pangyayari sa buhay ko ngayon, paghalu-haluin ko man ang mga ito, gamitan ng pinsel at ipinta sa isang canvas para lumikha ng isang obra-maestra, hindi pa rin maganda ang kalalabasan..

Dahil may kulang…

INSPIRAYSON.

Yan ang wala.

Isang taong magbibigay sa akin ng inspirasyon para mag-blog muli. Read the rest of this entry

Possibly Related Posts:


Comments (26)

Groggy pa ako. Sa dami ng gamot na ininom ko kanina at sa tindi ng injection na painkiller para sa aking recurring problem dahil sa mataas na uric acid levels, umiikot pa ang paningin ko. 0_0

Hindi makalakad. Nahihirapan tumayo. Masakit ang kasukasuan. Emo. :argh:

Pero dahil importante ang araw na ito para sa isang mabait na tao at mahilig magsimba na kristiyano na tulad ko..

Walang sakit sakit ng paa!

Hindi dahilan yan para maging sagabal sa aking obligasyon. Mamaya, aalis ako ng bahay para… Read the rest of this entry

Possibly Related Posts:


Comments (16)

img_8442

Pebrero. Buwan ng mga puso. Panahon ng pagmamahalan..

Kailangan ko pa bang ipaliwanag ang ibig sabihin ng litratong ito?

Singsing + Pangalan ni misis + Anino ng puso = PAG-IBIG

Awww… nilalanggam ako.

This entry also seen @ shuttered-world

Possibly Related Posts:


Comments (15)

Mahirap din ang buhay may-asawa. Hindi sa lahat ng oras nagkakasundo ang isang lalaki at isang babae pagdating sa mga desisyon at diskarte na kinakailangang gawin para malampasan ang kung ano mang problema na dumarating sa buhay ng pamilya. Sino ba ang ayaw na malusutan ang bawat balakid? Sino ang ayaw na malampasan ang pagsubok?

Sa tinagal-tagal na naming mag-asawa ni Misis Azrael, taas noo kong sasabihin na wala pang matinding problema sa buhay namin na hindi namin nahanapan ng solusyon. Nahihirapan kami kapag nagkaka-aberya sa aming mga pangarap oo, pero dahil nga sa ang lahat ng ito ay pinag-uusapan namin ng maayos, nalalampasan namin ang lahat ng yan na may ngiti sa aming mga mukha.

Alam namin ang capabilities at weaknesses ng isa’t isa kaya sa mga pagkakataong may mabigat kaming hinaharap, kung sino ang mas madiskarte at kung sino ang mas maabilidad, sya ang nagte-take charge at sya ang nasusunod.

Sa madaling salita, sa tuwing may decision making..

AKO LAGI ANG BOSS. :lol:

Pag sinabi ko, oo lang ng oo yun! Nakangiti lang at may kasama pang himas sa aking batok at halik sa likod ng aking tenga. Pag sinabi kong gawin mo to, gawin mo yun, talo pa ni Misis Azrael si energizer bunny sa sipag at bilis ng pagkilos.

Kaso mo, nababasa nya ang blog ko at kapag nag-away kami sa mga pinagsasasabi kong kasinungalingan katotohanan ngayon at bigla kong binura ang blog na ito, at bigla akong naglaho sa mundo ng internet, wag nyo sanang isipin na inutusan nya ako at sya ang nasunod at natakot ako sa kanya ha?? :lol:

Seryoso na…

Hindi sa lahat ng pagkakataon, ako ang boss. May mga oras din syempre na dumidiskarte si misis at nagdedesisyon ng mga bagay bagay na hindi na kailangan pang i-konsulta sa akin.

Tama lang yan. Ganyan ang dapat sa mag-asawa. Nagbibigayan. Nagrerespetuhan. Nagtatapikan ng balikat kapag may isang bagay na nagawa na hindi na kinakailangan ang tulong pa ng isa.

Sa mga oras na ito, gusto kong tapikin ang balikat ni misis at halikan sya sa noo. Gusto kong sabihin sa kanya, na bagamat hindi ako ang nagdesisyon sa isang bagay na ginawa nya ngayon, bilib pa rin ako sa kanya dahil nagpakita sya ng tapang upang harapin ang pagsubok.

Hindi madali para kay Misis Azrael ang ginawa nyang ito. Alam kong mabigat ang loob nya. Alam kong nasasaktan sya kapag naiisip nya ang aming bonding moments at quality time na iniukol sa isa’t isa na syempre kasama ang aming prinsesa na si Aila.

Sino ang hindi malulungkot kapag naisip na.. noong nakaraang buwan lang, masaya kaming nagsasama-samang tatlo.

Pero ngayon, kami ay magkakalayo na. :worry:

Naiwan si Aila sa kanyang lolo’t lola. Naiwan akong malungkot na nag-iisip at may mga tanong sa isipan na alam kong sya lang ang makakasagot.

Kailangan nyang gawin ‘yon.

Kailangan nyang mangibang bayan.

Kailangan nyang humiwalay at lumayo…

Read the rest of this entry

Possibly Related Posts:


Comments (9)