Archive for the ‘ Major Rant ’ Category

The Ultimate Rant!

May 20, 2008 in Major Rant

Hmmm.. Hindi ko alam kung paano ko sisimulan ang kwento punyeta.

Tutumbukin ko na lang. Wala ng intro intro. Wala akong pakialam kung hindi maganda ang kalalabasan ng entry na ito, ang importante mailabas ko ang kabadtripan ko.

Unang-una, hanggang ngayon hindi ako makumbinsi na mayroon akong sakit. At bakit kamo? Hayaan nyo munang balikan ko ang nakaraan…

Lahat ng resulta ng medical ko noong nakaraang linggo ay normal…

CLICK. CLICK. CLICK. at isa pang CLICK.

Ang palpak lang ay ang x-ray. Kaya pumalpak kasi ganito yan. 3 times sa loob ng isang linggo pinaulit-ulit ang x-ray. Una, lumang film ata ang ginamit kaya may lumabas na sangkatutak na white spots sa gitna ng film, na imposible naman na konektado sa lungs ko dahil parang bulaklak ang korte ampft! At aminado ang ospital na palpak daw yun, kaya pinaulit ang x-ray. Read the rest of this entry

Possibly Related Posts:

Comments (24)

Tarantado ka, Babalikan kita!

Mar 31, 2008 in Fuck you files, Life abroad, Major Rant, Rants, Work

Dismayado ako. Badtrip. Galit. Kailangan mailabas ko ang kinikimkim ko kung hindi, baka mapilitan akong lumabas ng bahay at maghanap sa tabi-tabi ng ‘terorista 4 hire’ para pasabugin ang opisina namin.

Huwebes ng huli kong nakausap ang boss ko. Nasa field ako noon, at tinatawagan ako para sabihing kailangan daw matapos ang ginagawa ko para makabalik ako ng hapon sa opisina. Half-day ang Thursday dito, at alam ng buong Oman na kapag half-day, patay ang workfone ko at hinding hindi mahahagilap si AZRAEL! Kahit lumilindol pa yan, bumabagyo o bumabaha, hindi pwede akong istorbohin, sa paglalaba!

Napilitan akong bumalik ng hapon sa opisina dahil ang pagkakaalam ko, anytime pupunta si bossing sa pinas, mga 2 weeks magbabakasyon dun kasama ang syota nyang pinay na dancer sa isang club, at mag-uubos na naman ng pera. At kapag hindi ko naagapan, sigurado na pati ang pampasweldo nya sa kanyang mga empleyado eh magagalaw, tulad ng mga dati ng nangyari sa amin.

May pagka-iresponsable kase tong damuho na boss ko. Walang pakialam sa mga hinaing ng kanyang mga tauhan at ang tanging importante lang sa kanya eh magtrabaho kami ng maayos, para tuloy-tuloy ang pasok ng pera sa aming kumpanya. Wala naman ako problema doon dahil yan naman ang talagang dahilan kung bakit andito ako, para magtrabaho, makaipon ng pera, yumaman at maging milyonaryo bwahahaha! Read the rest of this entry

Possibly Related Posts:

Comments (19)

In your face! (updated)

Mar 21, 2008 in Daily dose of me, Fuck you files, Major Rant, Rants

Hindi ko ugali na bigyan ng pahalaga ang mga blog stats na yan. Kung ang habol ko eh site traffic at katakot-takot na hits eh di sana ginawa ko ng ‘azrael666.com’ or ‘azraelgwapo.com’ itong blog ko para makapaglagay na din ako ng kung anu-anong banner at ads na wala namang saysay sa sidebar, at sana eh lahat ng bagay na lang eh ginawan ko ng entry. Wala rin ako balak pagkakitaan ang blog na ito dahil hindi ako magsasayang ng oras kagagawa ng ‘money-earning entries’ also known as ‘walang kwentang post na wala naman nagbabasa, I therefore conclude that it’s crap’, para kumita lang ng 20 dollars a month? 30? 50? 100? 200? Puhleeeeese! Ano ako poor???? Hindi ako mayaman pero hindi rin naman ako naghihirap. Kung guaranteed 1000 USD makukuha ko buwan-buwan, sige gagawin ko yan. Pero hindi pa rin ako maglalagay ng sandamukal na ads sa blog ko no. Ayokong magmukhang talipapa ang aking munting espasyo sa internet. Kaya kong intindihin kung sideline lang ang ‘blogging for money’, pero kung kinakarir na yan, pinaghahalo-halo na ang post na personal at business, at nagiging main, or should I say “ONLY” source of income ang blog, aba, kailangan mong itatak sa kukote mo ang sasabihin ko.. Instead of driving traffic to your ‘talipapa’ blogs for the sake of money, get a real job instead losers.

Kuntento na ako kagagawa ng entries tungkol sa buhay abroad, tungkol kay Aila, Music, Photography, Fatherhood, Married Life, at tungkol sa kaliwa’t kanang reklamo ko sa mundo. Ok na ako dun. Doon ako masaya. Yan ako eh, may magagawa ba kayo? At kahit may magawa pa kayo, sasakit lang ang ulo nyo sa akin dahil ibitin nyo man ako ng patiwarik, at tortyurin sa silyang may kuryente, hinding hindi nyo makukuha ang gusto nyo sa akin. If I gave it to you, it’s not because you persuaded me, It’s because I wanted to.. Remember that.

I remember someone telling me this before:

“Kailangan ibahin mo ang style mo ng blogging. You have to adjust. If you want your readers to continue reading your posts, give them something new. Something that won’t bore them, and drive them away. Dahil sa totoo lang, medyo nakakasawa na entries mo. Yun at yun na lang eh. Mixes, Aila, etc. Bigyan mo sila ng iba naman. Trust me on this one friend, I know how to play with the readers. I know what they want and If I need to make up stories so that they can’t get enough of me, and will come back for more, I will. That’s how you should blog. That’s how u drive traffic to your blog. Kita mo ngayon, nawala ka ng medyo matagal, hindi na sila bumalik. You can’t blame them. Hindi ka kasi nag-uupdate lagi. Tapos nung bumalik ka same style of entries pa rin. Hindi ka na makakabalik sa top blogs nyan”

I have to adjust? Bakit? Kahit na may kasagutan pa sa tanong na yan, I don’t care. I will not adjust because I don’t want to. “If it ain’t broken, don’t fix it”.
Give them something new daw.. Dahil baka nagsasawa na daw sa post ko tungkol kay Aila at kung anu-ano pa. Let me make this clear and simple. I will post pics of my daughter every single fuckin’ hour of the day if I fuckin’ want to, even if nobody wants to fuckin’ look at them anymore. At pangako ko na titigil lang ako magpaskel ng pics ng anak ko pag may asawa na sya. O kaya naman, kapag sira na ang camera ko. Kaya kung hindi nyo type ang mga pics ng mga cute na babies tulad ni Aila pwes, libre kayong tumambay sa blogs ng iba na puro sentimental music at lovesong videos with lyrics, na galing sa youtube ang laman. Doon kayo makisabay sa pagkanta ng inyong favorite song habang nag-gu-group hug at nagmumuni-muni sa inyong pathetic love life. O kaya naman, doon kayo magpunta sa blog na puro nakakasukang litrato ng mga lalaking ‘half-naked’ at namumukol ang mga burat ang naka-display. O kaya, maki-emo kayo sa mga kapwa nyo emo, magpakalasing kayo sa inyong problema at masalimuot na buhay kahit na ang katotohanan eh wala naman talaga dapat pinoproblema at gawa gawa nyo lang ang inyong depresyon, fuckers.
I don’t need to make up stories. Aminado ako paminsan minsan, dagdag-bawas din ako sa kwento para itago ang mga personal na bagay. Hindi ko na siguro kailangan pang i-kwento kung paano nilamutak ni Mrs. Azrael ang bayag ko at nagkalugas-lugas ang bulbol ko noong nag-away kami di ba? Hindi ko na rin siguro kailangan sabihin pa na ang tunay na dahilan kung bakit ako nawala ng matagal ay na-ospital ako ng 2 weeks sa pinas di ba? At minsan kailangang dagdagan ng ‘juicy details ang isang paglalahad para maging ‘immersed’ ang isang tao sa pagbabasa. You get my point, of course you do.. Sa kabila ng dagdag-bawas na yan, ni minsan hindi ako nag-imbento ng seryosong sitwasyon o pangyayari sa buhay ko para lang katuwaan, kaawaan, bigyan ng simpatya, palakpakan, pagnasaan, pagpantasyahan at mahalin ako ng mga mambabasa. Hindi ko kailangan na mahalin ako ng tao. Sagana na ako sa pagmamahal. I have my wife, daughter, family, and friends. They are enough. At kung kalandian naman ang iniaalay sa akin ng isang mambabasa, hindi ko na yan papatulan pa sa blog na ito dahil minsan na akong nalagay sa alanganin dahil dyan. Sa YM pwede. Eto nga pala YM ko –> lllllll_azrael_lllllll (lols)
At ‘friend’, sino ka para sabihin na hindi na ako makakabalik sa itaas? Isang tao lang ang magdedesisyon kung babalik ako sa itaas o hindi. At yan ay walang iba kung hindi AKO. Sa maniwala ka’t sa hindi, wala akong pakialam jan sa top dog position na yan. Pinagtripan ko lang yan at pinatunayan sa sarili ko, na in 1 day, if I wanted to, I FUCKIN’ CAN. Parang switch lang ang turing ko jan. Something I can turn ON and OFF anytime I want to. Ngayon naka-ON, bukas-makalawa kapag tinopak ako hindi lang OFF ang gagawin ko dyan. Tutuluyan ko na, at pasasabugin ang kuntador para hindi na mag-ON pang muli.
Hindi ko kailangan ibahin style ko. Hindi ko kailangan mag-blog hop 24/7. At wala din akong pakialam kung ang mga dating readers ko eh hindi na magbalikan. Karapatan nilang hindi matipuhan ang aking estilo. Karapatan nilang isipin na walang kwenta ang blog ko. Karapatan nila na sabihing “Azrael’s blog sucks, and Azrael sucks even more”.. Pero karapatan ko rin na huwag bigyang pansin at dedmahin ang kanilang mga misleading at blasphemous remarks. The Lord will punish them evil bastards for their lies.

Para sa ilang tae tao dyan na tuwang tuwa noong nawala ako sa blogosphere ng halos dalawang buwan, at nagsasabing hindi na ako makakabalik sa itaas.. At para sayo ‘friend’, na nagbigay sa akin ng input at unsolicited advice, na walang namang kakwenta kwenta..

Eto ang sa inyo… Isaksak nyo sa baga nyo.

At kung nahihirapan kayong pagkasyahin sa lalamunan nyo ang mga yan papunta sa inyong baga, gamitin nyo ang mga ito bilang pantulak.. Mainit init pa.

botd1

botd2

botd3

Kung talagang ayaw pa rin, kalabitin nyo na lang ako sa YM at hindi ako mag-aatubiling palakihin ang mga butas ng ilong nyo at ipasinghot ang halimuyak ng aking tagumpay.

pahabol: Para sayo ‘friend’ – Sa susunod, bago mo ako bigyan ng tips at pointers tungkol sa blogging, kung paano wag iwanan ng readers, at kung paano makarating sa itaas, i-set mo muna ang filter mo sa ‘tagalog’ at maki-join ka sa aming kasayahan. Pupusta ako, kahit top 10 di ka aabot.

It’s a jungle out there I’m telling you.. And right now, guess who’s KING….

*pasipol-sipol sa isang tabi habang nagsisindi ng yosi…

I’m done ranting for the day.. Got to end this blog entry with my Lenten message to NON-BELIEVERS of the AZRAEL faith..

“GO FORTH AND FUCK THYSELVES!”

Possibly Related Posts:

Comments (66)

When a joke isn’t funny anymore

Oct 21, 2007 in Daily dose of me, Fuck you files, Major Rant, Rants

Isa sa hindi ko gusto, eh yung meron akong isang kaibigan na babae na magsusumbong sa akin dahil na-offend sya ng isang hindi naman nya gaanong kilala. Hindi gaanong kilala meaning, bagong kaibigan lang sa wordpress, at bagong friend sa YM, pero wala pa silang alam sa isa’t isa. You know where I’m gettin’ at. If you don’t, then stop reading this coz u won’t understand what I’m about to say.

Bastos ako na tao. I say the words ‘fuck’, ‘pussy’, ‘cunt’, ‘cock’, ‘titi’, ‘puke’, ‘kantot’, ‘jakol’, ‘finger’, at kung anu-ano pang malalaswang words na related sa sex. I use these words to tease and make fun of things and situations with people I am close with. Taas ang kamay ng mga tao jan na narinig na akong nagsalita ng ganyan! O di ba ang dami na? Kase madami din ako kaibigan! And I would like to think that they weren’t offended when I said these words, dahil unang-una, hindi naman directed sa kanila. Kumbaga, the words came out coz of a topic being discussed, or a common ‘hated’ person being the subject of a discussion.

Ang hindi ko maintindihan, hindi naman close.. Bagong add lang sa Yahoo messenger.. Bakit mo naman naisipan na biglang sabihin na ‘fingerin kita jan eh’.. Man, that is so offending, distasteful and rude! Never in my wildest dreams would I think of saying that to someone I just recently been acquainted with. Parang hindi tama. Parang tastleless. Not all people are used to these kind of talk mind you. Hindi lahat katulad natin na bastos, at hindi lahat tumatawa sa ganyan klaseng biro.

Konting preno naman. Kung yung pinopormahan mo kayang chiks ang sabihan ko ng ‘pag hindi mo download mix ko, titirahin kita sa pwet’ ano mararamdaman mo pare? Maiinis? Magagalit? Mang-aaway? Baka gumawa ka rin ng entry na parang ganito di ba?

Sabihin nyo nang sensitive ako. Ok lang. Ganyan talaga ako minsan. At minsan din pikon ako. Ang mga ganitong bagay, kahit na gaano man kaliit at maaaring wala namang halong malisya, nagiging dahilan talaga para magwala ako at mag-amok. Dati ko nang napapansin yan. Hindi lang ako kumikibo. Inisip ko na lang na siguro, ganyan ka talaga at maaring super close naman kayo ng mga babaeng sinabihan mo ng ganyan kaya di lang sila umiimik. Pero close friend ko ang sinabihan mo. And knowing her for almost 4 years, I understood clearly what she said. Dude, you were way out of line on that one, you egotistical son-of-a-bitch!

Huwag na huwag bibiruin ang mga kaibigan ko ng ganyan, lalo na ang mga babae. at mas lo na ang mga malapit sa puso ko pakiusap lang. Take note, nakikiusap pa ako ng lagay na yan. If I haven’t been advised to show a little restraint and moderation, I would have approached this issue differently. I don’t want that. You wouldn’t like that.

Mayroon pa akong respeto sayo pare. Sana ikaw din ganun din sa akin. At sana naman, respetuhin mo din ang kaibigan ko! Dahil pag naulit ito, kahit gaano man kababaw tignan, kahit sabihin mo pang masyado ako mag-react, may kalalagyan ka saken.

AND THAT IS NOT A JOKE ASSHOLE!

Possibly Related Posts:

Comments (24)

Emo-shit

Oct 17, 2007 in Major Rant, Nosebleed Moments, Rants

I totally abhor individuals with self proclaimed angst and other self induced, fabricated anguish that they enjoy slapping the world with (read: emo kids). I hope there aren’t any here that I’m bound to offend but if there are, well screw you.

In my observations, these cretins and attention whores cause their own anguish. If their lives aren’t angst ridden enough, they make it appear as dramatic as possible, just to get some attention. Let me take you through the thought process of a stupid emo kid, as I have observed it:

You know what. I’m bored. I think I’ll create a problem. Hmmmm.I hate my parents because.. they don’t love me. Yes, that sounds great. Alright, now I’ll be a huge bad ass and dress ridiculously, dye my hair colors that I know I won’t look good in, black my eyes, and cut my wrists to show that I am angry and frustrated. That way, people will notice and try and help me with the problem that I could easily get out of, because I created it! Sounds like a heap of fun!

Then, after a few years of doing this something dawns on them:

Well this is getting boring. I have completely white skin from staying in my house all day feeling sorry for myself because of a problem that I made up. Now I think I’ll just be pissed off at the world because they wouldn’t help me, when I really didn’t need their help at all. I was just starved for attention. You know what! I really didn’t follow through on my movement. I just wanted to fight the power for attention. Now being pissed off at the world is the only thing I have left because I broke off all ties with everything else. Why is it that I wanted help, yet wouldn’t accept it. God I’m an idiot. I’ll pout now and continue to be angry at the world.

The only reason I bring up this ridiculousness is because of just that. It’s RIDICULOUS. Damn, these people need to grow up. You people can’t go through life making other people notice you through your constant predisposition to dramatics because if there is one thing you should realize is that most of us don’t have the luxury nor the desire to care about your fabricated anguish.

If any stupid emo kids read this and are compelled to reply with something along the lines of, “But I’m not like that!, You don’t understand you arrogant ass! I really do hurt!” Don’t even bother to waste your time but more importantly, don’t even dare waste mine. If you’re really hurt then you wouldn’t lash out at society. Instead, you will use whatever neurons or synapses that are left inside that void that you call your head and seek some serious professional help.

The only reason why I made this post is because I am constantly pestered by these pathetic individuals. Well then let me make this as clear as I possibly can so that their poor excuse for brains can process what I have to say.

First of all, I am constantly engaged in far more pressing matters and more worthwhile undertakings for me to even give a rat’s ass about their imagined mental and emotional agony.

Secondly, I do not possess the facility, natural or acquired, to offer my sympathy to the likes of these individuals who wish to have problems even when in reality, they do not have any.

Having said that, I would surmise that the wisest course of action for these creatures to take, is to stay as far away from me as possible. Because I do possess the natural ability to wring their pathetic little necks thus making their imagined agony real.