Nakatunganga na naman ako sa kisame. Mamaya, lalabas na naman ako sa balkonahe, magyo-yosi at mag-iisip ng malalim. Pilit sasagutin ang mga katanungang alam kong mahirap sagutin.
Nagulat ako noong isang araw dahil nag-text si misis saying that she might be working again. Ang bilis ng pangyayari. She got a text from a friend who happens to work for an embassy Sunday night, asking if she’s interested to apply for a job. Syempre, ang sagot ni misis “yes” dahil ganun naman talaga yun eh. Kahit hindi interesado sa trabaho, at hindi alam ang mga haharaping responsibilidad, laging oo lang ang sagot nyan.
She was instructed to send her resume by email the following day. Lunes, nag-send si misis around 10 AM. She got a call at around 11 from the consul asking if she can be scheduled for an interview ASAP.. Syempre, yes na naman ang sagot. Yun pala, ASAP means 2 in the afternoon on that same day hahahaha!Takbo si Mrs. Azrael sa Makati. Derecho sa conference room na interview room din yata. After reading her resume, and the usual question and answer crap, she was asked the question most applicants are dying to hear; “When can you start?”. Natural ang sagot ni misis ‘yes’ ulit bwahahaha! Biro lang, ang sagot nya syempre.. “immediately”, syempre pakitang gilas kahit hindi naman sigurado na gusto nya talagang magtrabaho.
Pag-uwi ng bahay around 5pm, hindi pa nakakahalik kay Aila, nag-ring ang fone. It was the same person that interviewed her hours ago, saying she was hired and asking if she can report the following day. Hala! Bakit ang bilis? Ganyan ba talaga? I know for a fact that Mrs. Azrael is qualified, pero bakit hired agad? Bobo ba ang ibang aplikante kaya si misis ang napili? Sobra ba urgent ang need for the position at kailangan mag-start na agad kinabukasan? Sobrang na-impress kaya ang interviewer sa talino, kaseksihan, at mapang-akit na titig ng asawa ko? Hmmmm.. Sa palagay ko, nagkataon lang talaga na swak na swak ang personality at experience ni misis sa dati nyang trabaho kaya tanggap sya agad.
Dyan ngayon papasok ang aking pagkalito. Minsan na kasi naming napag-usapan ni Mrs. Azrael ang aming financial situation. Bihira mangyari yan dahil hindi naman sa pagmamalaki, ni minsan hindi ako nakarinig ng angal galing sa asawa ko na kesyo naliliitan sya sa budget, nahihirapan sa gastusin, at ni minsan hindi nya minaliit ang sweldo ko. I have provided for my family the best way I can, and I can honestly say, I did one helluva job!
Teka, kaya ko naman pala ibigay ang gusto nila, kaya ko pala sila pakainin at damitan ng maayos, kaya ko pala ibigay ang hilig, kaya pala bigyan ng maganda at masaganang pamumuhay, eh bakit kailangan pa syang magtrabaho??Iba na kasi ngayon. May anak na kami. At hindi pala biro ang magka-anak. Nababago ang direksyon ng buhay mo. Your priorities, your needs, your lifestyle.. They will all change. Kung dati kang gastador, ngayong may anak ka na matututo ka na magtipid. Kung dati kang gimikero at mahilig uminom, ngayon imbes na ipambili mo ng magandang damit o kaya naman isang bote ng mumurahing brandy, ipambibili mo na lang ng diapers at gatas ng bata.
I remember my wife asking me this question before; “My lab, pag may dumating na opportunity at may nag-offer sa akin ng magandang trabaho, O-oo ka ba?” Hindi ako nakasagot noon. Ang sinabi ko lang, “Ikaw ang bahala.. This time I’ll leave the decision to you and you alone.. Do what you think is right.. Do whatever makes you happy”..
An opportunity came.. A high-paying job was offered.. And Mrs. Azrael decided.. She accepted the job and started working for the embassy today. I am so happy for her but I’m having mixed thoughts about how I really feel. Masaya ako dahil kahit saang anggulo mo tignan, mas maganda talaga ang dalawa ang nagtatrabaho. Isipin mo na lang ang benefits. Double the income means double the fun. Mas mabibili ang gusto, mas makakain ng masarap, mas gagaan ang pamumuhay. Sa isang banda, malungkot din ako. Nalulungkot dahil wala na ngang nakikitang daddy si Aila sa kanyang paglaki, pati ba naman mommy nya eh hindi rin nya makikita? Makakasama oo, pero kelan? Gigising si Aila ng 9 AM wala na mommy nya, darating si misis 7 PM patulog na si Aila. Ano? Magkatabi lang sila sa pagtulog sa gabi, ganun na lang??
Haaaayyyyy.. Naiisip ko tuloy, sapat nga kaya ang sweldo ko para sa kanila? Hindi man nagrereklamo si misis pero, baka naman nahihirapan din sya at ayaw lang nya sabihin? Pwede rin naman na naawa sya sa akin dahil medyo nahihirapan din ako dito. O kaya naman, ayaw nya sayangin ang kanyang pinag-aralan kaya minarapat nyang bumalik ulit sa pagtatrabaho?
These are the questions that’s been bothering me. I want the best for Aila but I don’t know if letting Mrs. Azrael work again is the best thing to do. I also love my wife and her happiness means a lot to me but I am uncertain if her new job would bring her real happiness.
Sa paanong paraan ba dapat ibase ang aming pagsasakripisyo? Ano ba ang mas importante, atensyon sa anak, o pagsusumikap na bigyan sya ng mas magandang buhay? Ano ba ang mas masaya, nabibili nyo lahat ang gusto nyo, o kahit na naghihirap kayo eh sama sama pa rin? Career ba, o pamilya?
I’m not making sense anymore.. Ang alam ko lang..
Nalilito ako talaga tangina…
Possibly Related Posts:
Ang bait talaga ng anak ko, mana sa ama 
timi
Angel
:*(... 
siangelnawalangpakpak
Lhay
glesy the great
mumusakanto
libay
Maldito
mei
ayreen elque
calibre
